نقد و بررسی Fitbit Edge: ایجاد تعادلی مناسب توسط گوگل

مشخصات کلی و امتیاز: ۹ از ۱۰

• نقاط قوت (مزایا):
  • کوچک، ظریف و بسیار راحت روی مچ دست
  • صفحه نمایش روشن و کاملاً خوانا
  • سازگاری و اتصال آسان با دستگاه‌های اندروید و iOS
• نقاط ضعف (معایب):
  • قیمت بالا در مقایسه با سایر مدل‌های فیت‌بیت و رقبای موجود در بازار

مقدمه: تلاش طولانی‌مدت فیت‌بیت برای زیبایی و ظرافت

در طول ده سالی که از بررسی اولین مدل Fitbit Alta توسط من می‌گذرد، متوجه الگوی خاصی شده‌ام: فیت‌بیت هر اندازه هم که تلاش کرده یک ردیاب ورزشی جذاب طراحی کند، چندان موفق نبوده است. زمانی که آلتا در سال ۲۰۱۶ عرضه شد، این شرکت با برند Tory Burch همکاری کرد تا اکسسوری‌هایی با ظاهر بسیار شیک بسازد، اما با بند سفت و دستبندی‌شکل و ظاهر ساده‌اش، چندان شیک یا زیبا به نظر نمی‌رسید و صرفاً یک ردیاب تناسب اندام معمولی در ابعادی کوچک‌تر بود.

بعدها مدل Alta HR با ظاهر مشابه و سپس مدل جدیدتر Luxe با بدنه استیل براق‌تر و بندهای نرم‌تر عرضه شدند؛ با این حال بیشتر از آنکه سبک طراحی آن جلب توجه کند، ابعاد جمع‌وجور دستگاه به چشم می‌آمد.

اکنون Fitbit Edge در واقع یک مستطیل با لبه‌های منحنی‌تر و عریض‌تر از Luxe و Alta است، اما به لطف یک صفحه لمسی روشن با کاربری روان، مجموعه‌ای از بندهای جذاب‌تر و امکانات به‌روزشده، بسیار قدرتمندتر ظاهر شده و حسی مدرن و همگام با ظاهرش به کاربر می‌دهد.

طراحی و نمایشگر (Design and display)

بخش زیادی از جذابیت Fitbit Edge، به‌ویژه در قیاس با Fitbit Air و Pixel Watch 5 (و دیگر ساعت‌های هوشمند امروزی)، به طراحی آن برمی‌گردد. هرچند سادگی ردیاب بدون نمایشگر Fitbit Air جذاب بود، اما نبود صفحه نمایش معایبی داشت؛ کاربر همواره برای شروع ثبت تمرینات یا مشاهده ضربان قلب ناچار بود گوشی تلفن خود را بررسی کند.

از طرف دیگر، ساعت‌های هوشمندی مثل Pixel Watch 5 و Apple Watch نمایشگرهای بزرگی دارند، اما هنگام انجام حرکاتی مثل شنا (Push-up) یا پلانک روی مچ دست مزاحمت ایجاد می‌کنند. خوشبختانه Fitbit Edge به دلیل فرم باریک‌تر خود، اصلاً جلوی دست و پا را نمی‌گیرد. حتی در صورت خم شدن زاویه‌دار مچ، دکمه کناری آن به صورت ناخواسته فشرده نمی‌شود (برخلاف ساعت‌های اپل، سامسونگ یا گوگل که برجستگی دکمه‌ها در تمرینات اذیت‌کننده است).

همچنین نمایشگر Edge ارتقای بزرگی پیدا کرده است:

• حاشیه‌های صفحه نمایش باریک‌تر و بدنه براق شده است.
• صفحه نمایش در شرایط نوری مختلف کاملاً خوانا، روشن و شفاف است.
• حساسیت لمسی نسبت به صفحات کند و ضعیف نسل‌های پیشین فیت‌بیت جهش چشمگیری داشته و تقریباً هم‌سطح Pixel Watch عمل می‌کند.
• دکمه فیزیکی کنار بدنه عملکرد دقیق و مطلوبی دارد و جایگزین شایسته‌ای برای دکمه‌های لمسی خازنی یا لرزشی مبهم در مدل‌های Inspire 3 و Charge 6 است.

مقایسه با Fitbit Charge 6

دستگاه Edge در حقیقت جانشین معنوی یا همان Charge 7 محسوب می‌شود؛ فرم بدنه مشابه دارد ولی کمی بزرگ‌تر و با لبه‌های گردتر است. ویژگی‌های مشترک و تفاوت‌های اصلی آن‌ها عبارتند از:

• نقاط اشتراک: پشتیبانی از نقشه گوگل (Google Maps) و قابلیت نوار قلب (ECG).
• برتری‌های Edge: صفحه نمایش باکیفیت‌تر و بزرگ‌تر با نور قابل تنظیم، ارتفاع‌سنج (Altimeter) برای سنجش پله‌ها و کوه‌پیمایی، GPS داخلی برای دویدن در فضای باز، استاندارد ضد آب و غبار IP68 (علاوه بر مقاومت تا عمق ۵۰ متری یا 5ATM)، دکمه فیزیکی بهتر و کنترل پیشرفته‌تر موسیقی.
• کمبودها و قیمت: مدل Edge فاقد NFC برای پرداخت بدون تماس است (در حالی که Charge 6 آن را دارد) و قیمت آن حدود ۲۰ دلار گران‌تر از Charge 6 است.

وضعیت بندها (Fitbit Edge Straps)

یکی از عوامل جذابیت دستگاه، بندهای متنوع آن است که تعویض آن‌ها نیز بسیار آسان شده (تنها با فشردن گیره زیر دستگاه و کشیدن بند). علاوه بر بند سیلیکونی پیش‌فرض داخل جعبه، گوگل دو بند دیگر نیز ارائه داده است:

1. بند مگنتی (Magnet band): با قفل آهنربایی و اتصالات استیل که پس از عادت کردن به بستن آن، ظاهر جمع‌وجور و زیبایی به دستگاه می‌دهد.
2. بند زنجیری فلزی (Metal Links band): نسخه طلایی آن به قدری همگون با بدنه Edge است که یکپارچه به نظر می‌رسد و نمایی فوق‌العاده لوکس و مشابه ساعت‌های کلاسیک رولکس القا می‌کند. البته این بند به تنهایی با قیمت ۱۵۰ دلار عرضه می‌شود که تقریباً معادل قیمت یک ردیاب Charge 6 کامل است.