بستهٔ Follow Me پهپاد Antigravity A1 قابلیت ردیابی دقیق و کنترل با حرکت دست را اضافه می‌کند

پهپاد اولیه Antigravity می‌توانست کارهای زیادی انجام دهد. این پهپاد ترکیبی از دوربین‌های ۳۶۰ درجه (ساخته شرکت مادر، Insta360)، عینک POV و کنترلر تک‌دستی «نشانه بگیر و پرواز بده» بود. پرواز با A1 بسیار لذت‌بخش بود و روش تازه‌ای برای فیلم‌برداری ارائه می‌داد: کاربران می‌توانستند بعد از ضبط، کادر فیلم را با بریدن بخشی از ویدیو ۳۶۰ درجه تغییر دهند و روی جالب‌ترین بخش صحنه تمرکز کنند.

آخرین اطلاعیه شرکت A2 نیست، بلکه یک بستهٔ جانبی جدید به نام Follow Me است. این بسته شامل محافظ پروانه، ریموت ساعتی و ریموت حلقه‌ای است و امکانات فیلم‌برداری و ردیابی بدون دست را فراهم می‌کند. این بسته هم به‌صورت کامل همراه با پهپاد A1 به قیمت ۷۹۹ دلار و هم به‌صورت کیت جانبی به قیمت ۳۴۰ دلار در دسترس است. کاربران فعلی A1 می‌توانند با تخفیف قابل توجه و به قیمت ۲۷۲ دلار آن را تهیه کنند.

ریموت ساعتی و حلقه‌ای چند قابلیت جدید به پهپاد اضافه می‌کنند. ردیابی بهتر شده، زیرا ردیابی تصویری با GNSS داخلی ریموت ساعتی ترکیب شده و می‌تواند سوژه‌های در حال حرکت را مطمئن‌تر قفل کند. این دو دستگاه همچنین به‌عنوان سیستم کنترل با حرکت عمل می‌کنند، بنابراین برای پرواز با A1 و فیلم‌برداری دیگر نیازی به کنترلر تک‌دستی و عینک حجیم نیست.

بسته جدید یک سیستم کنترل تازه به نام Drag-to-Fly (پرواز با کشیدن) دارد که گاهی آزاردهنده است. ابتدا سوژه ردیابی را روی صفحه ساعت انتخاب می‌کنید، سپس دکمهٔ ریموت حلقه‌ای را نگه می‌دارید تا این روش کنترل فعال شود. تأیید صوتی و لرزش ریموت ساعتی این فعال‌سازی را نشان می‌دهد.

متأسفانه سخت‌افزار ساعت حجیم است. ظاهرش شبیه تقلیدی از اپل واچ حدود ده سال پیش است. صفحه لمسی و یک دکمهٔ دستی دارد و با USB-C شارژ می‌شود. وقتی با پهپاد جفت باشد حدود پنج ساعت کار می‌کند، اما احتمالاً پیش از آن سه باتری پهپاد تمام می‌شود. بند پارچه‌ای دارد، ولی اتصال بندها کمی شل است و باید هنگام بستن آن با دقت عمل کرد. حلقه حتی شکننده‌تر است و بند ولکرو ظریفی دارد. کیت شامل پایهٔ دوچرخه برای ریموت ساعتی و گریپ شارژ USB-C برای حلقه است.

ساعت را می‌توان به‌تنهایی برای ردیابی استفاده کرد، اما با افزودن حلقه امکانات بیشتری فراهم می‌شود. دکمهٔ حلقه را نگه دارید و به سمت پهپاد نشانه بروید، سپس دستتان را چپ، راست، بالا یا پایین ببرید. A1 نسبتاً سریع به حرکت شما پاسخ می‌دهد.

یک حرکت فاصله هم وجود دارد: با چرخاندن بازو و مچ به سمت داخل، A1 نزدیک‌تر می‌شود و با چرخش برعکس دورتر می‌رود. چند نکته و نقص کوچک هم وجود دارد، مثل انتخاب سوژه ردیابی درست در ابتدای کار. همچنین نمی‌توان پهپاد را همزمان در هر سه صفحهٔ ابعادی حرکت داد. نشانه‌گیری باعث حرکت عمودی و افقی پهپاد دور از کاربر می‌شود و چرخش بازو زاویهٔ پیچ (pitch) را تغییر می‌دهد. برای تغییر همزمان هر دو باید دکمه را رها و دوباره فشار دهید تا موقعیت پهپاد تنظیم شود.

یک پیشنهاد برای Antigravity: من نمی‌خواهم هنگام پرواز با پهپاد با یک دست سلام نظامی بدهم، به‌ویژه وقتی بخواهم پهپاد بالاتر برود. می‌شود به‌جای آن از حرکت شست بالا (تامب‌آپ) استفاده کرد یا هر چیز دیگری.

ریموت ساعتی کنترل‌های لمسی هم دارد: پرتاب A1، تغییر حالت ویدیو، تنظیم مسیر پرواز و اجرای حرکات از پیش برنامه‌ریزی‌شده مثل مارپیچ عمودی و پرواز بالای سر. به‌روزرسانی‌های اخیر A1 گزینهٔ پرتاب از کف دست را اضافه کرده، بنابراین دیگر لازم نیست حتماً حصیر فرود را پهن کنید یا روی سطوح خیس و کثیف پرتاب کنید.

Antigravity توصیه می‌کند بستهٔ Follow Me فقط برای پرواز در فضای باز باشد و حداقل ۲ متر فاصلهٔ عمودی آزاد داشته باشید. اگر نقطهٔ پرتاب خیلی پرخطر باشد، هم پهپاد و هم ساعت شروع به بوق زدن می‌کنند تا زمانی که فضای کافی فراهم شود. یک قابلیت آزمایشی هم وجود دارد که فاصلهٔ لازم برای پرتاب را به یک متر کاهش می‌دهد، اما استفاده از آن با مسئولیت خود شماست.

روش کنترل جدید را دوست دارم، چون دیگر به مجموعهٔ بزرگی از لوازم جانبی برای هدایت A1 نیاز نیست. من فقط برای مدت کوتاهی A1 را روی دوچرخه امتحان کردم، ولی تا امروز نمی‌توانستم هنگام دوچرخه‌سواری به‌تنهایی از آن استفاده کنم. این حرکات راهی ساده برای کنترل ضبط هنگام تعقیب شما هستند، هرچند کاش می‌توانستم فاصله و موقعیت را هم‌زمان کنترل کنم. ضمناً اعلان‌های صوتی خیلی زود آزاردهنده شدند، اما خوشبختانه می‌توان آن‌ها را خاموش کرد.

یکی از نقاط برجسته، مسیرهای پروازی از پیش برنامه‌ریزی‌شده است که نماهای حرفه‌ای می‌دهند، مثل «خط Antigravity» که صعود عمودی و غواص ناگهانی به سمت سوژه را ترکیب می‌کند، و همچنین چند مسیر مداری که خودشان از موانعی مثل درخت و ساختمان دور می‌زنند.

نبود محافظ پروانه در پهپاد اولیه یک کاستی کوچک بود. در پروازهای آزمایشی‌ام به چند دیوار برخورد کردم. چند پروانه خراش برداشتند و کمی ترک خوردند. چهار محافظ سبک‌اند و روی هر جفت پروانه سوار می‌شوند، اما کاملاً از انگشت‌های کنجکاو محافظت نمی‌کنند، چون انگشت‌ها می‌توانند از کناره‌های قفسهٔ پلاستیکی وارد شوند. با این حال، اضافه‌شدن آن‌ها به‌عنوان امکان اختیاری خوب است.

پهپاد پایهٔ A1 از قبل حالت Deep Tracking را دارد که از ردیابی تصویری استفاده می‌کند. با این حال، طبیعتاً کمتر پایدار است و بسیاری از کاربران گزارش داده‌اند که A1 در فعالیت‌های سریع مثل دوچرخه‌سواری یا اسکی همراهی سوژه را خوب انجام نمی‌دهد. پیش‌تر A1 برای پرواز حتماً به عینک و کنترلر نیاز داشت، اما کیت Follow Me بسته‌ای سبک‌تر (هرچند محدودتر) فراهم می‌کند. اگر از محافظ پروانه استفاده کنید، قابلیت حمل کمی کم می‌شود، چون بازوهای پروانه با محافظ جمع نمی‌شوند.

این کیت همچنین امکان پرواز A1 را بدون حضور یک همراه فراهم می‌کند که مهم است. نکته‌ای که شاید ندانید این است که پرواز با پهپاد FPV مانند A1 به‌تنهایی در فضای باز و همراه با عینک در آمریکا و اروپا غیرقانونی است، زیرا قانون خط دید مستقیم (VLOS) را نقض می‌کند. طبق این قانون، پرنده باید بتواند مسیر پهپاد را ببیند.

بستهٔ Follow Me پهپاد A1 را که از جمع‌وجورترین پهپادهای ویدیویی است، با امکانات بیشتر و خلاقانه‌تری همراه می‌کند. با این حال، هزینهٔ یک پهپاد مصرفی که از قبل گران است را هم بیشتر می‌کند.